کاسکو
مطالب ومقالات مربوط به کاسکوطوطی خاکستری
 
 
تبلیغات
آخرین ارسال های تالار گفتمان
هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
پنجشنبه 11/10/1348 03:30 قبل از ظهر :: نویسنده : KASKO

درادامه مطلب قسمت 4متن كامل كتاب مرغ عشق نوشته انته ولتررابخوانيد

تکثیر مرغ عشق

 جفت شدن

 مشاهده عشق بازی این پرنده یکی از بهترین تجربیات نگهدارنده آن می باشد(انتخاب نام مرغ عشق خود گویای این مطلب است) . در صورتیکه جفت با نگهدارنده خود مأنوس باشند افعال طبیعی خود را ضمن جفت گیری حتی در مجاورت وی نمایان می سازند. تصور نکنید که با تهیه جفتی برای پرنده خود جفت شدن آنها در کوتاه مدت تحقق می یابد. ابتدا آشنائی متقابل شروع می شود: اولین نزدیکی ها با احتیاط و خجالت همراه است تا بالاخره مرغ نر نقش حامی و مراقب را به عهده گیرد. مرغ ماده از مراقبت های نر استقبال می نماید. با وجود این مدت مدیدی فاصله گرفته و از ابتدا مواظب حقوق خویش است . طبیعت مرغ عشق نر آنست که خواسته هایش را به زور به کرسی نمی نشاند(حتی اگر مرغ ماده بسیار ملایم باشد) علاوه بر آن مرغ نر هیچگاه به ماده حمله ور نمی شود. بدین لحاظ مرغ نر محل مورد علاقه ماده را می پذیرد. تنها در صورتیکه مرغ ماده به محل نستاً دوری پناه برد ، به خود اجازه خواهد داد که در کوتاه مدت کنارش بنشیند. مرغ ماده کنار آئینه یا اسباب بازی مورد علاقه خود می نشیند. اما مرغ نر به خوردن غذا پرداخته و ماده را نیز از آن تغذیه می سازد.پرنده های جفت موجب سرحال نمودن یکدیگر می گردند: اگر یکی خود را تمیز نماید ، دیگری نیز اقدام به این کار خواهد کرد. در صورتیکه یکی استراحت نماید دیگری نیز از او تبعیت می کند، اگریکی بخورد و بیاشامد دیگری نیز می خواهد چنین کند. در طبیعت گروهی از پرندگان روی زمین به جستجوی غذا می پردازند. بنابراین گذاردن تنها یک طرف خوراک یا آب یا میوه و سبزی صحیح معقول نیست. در صورتیکه مرغ ماده مایل به گرفتن خوراک از نر باشد ، نزدیک وی شده و با رفتاری ملایم وی را دعوت به این کار می نماید. اگر مرغ نر به موقع موفق به  این کار نشده و تأخیر نماید ،ماده برایش سوءتفاهم پدید آمده و دور خواهد شد.در صورتیکه مرغ ماده سرش را برای پاک کردن در اختیار نر بگذارد ، اوبلادرنگ خواسته اش را اجابت می نماید.البته برای رسیدن به این مرحله مدتی وقت لازم است . پس از چندی مرغ ماده نیز اقدام به تمیز نمودن نوع نر می کند.

عشق بازی و آماده شدن برای جفت گیری

پس از گذشت چند ماه مرغ عشق نر اعتماد به نفس بیشتری پیدا نموده و سرحال تر از ماده به نظر می رسد.در اثر کوچکترین حرکتی تحریک شده وسعی به نگه داشتن یا رفتن روی مرغ ماده می نماید.البته این رفتار معمولاًدر قفس های بزرگ و یا در مرغان اهلی به خوبی مشهود خواهد بود. مرغ نر اقدام به گرفتن پرهای دم ماده و تمیز کردن آنها می نماید. اغلب زدوخورد و بازی متقابلی بین آنها در میگیرد. در این میان مرغ نر توسط اشیاء داخل قفس ،ماده را تحت تأثیر قرار می دهد: شدیداً زنگوله را به صدا در آورده و بازدن ضربه آن را به حرکت می اندازد.گه گاه نیز پرهایش را تیز کرده و دراتاق پرواز می نماید. برعکس پرنده ماده آرام بوده و گوئی این ابراز احساسات  رویش تأثیری ندارد. به آرامی به گوشه ای پناه برده و ظاهری بی تفاوت به خود می گیرد.در صورتی که مرغ نر مایل به ادامه عشق بازی باشد ، نزدیک ماده شده و هیجان زده سرش را تکان داده و با صدائی مخصوص و حتی به زبان آوردن برخی از کلماتی که آموخته سعی به آماده نمودن مرغ ماده می کند.ضمن جفت گیری هیجان مرغ نر را میتوان به وضوح از روی چشمانش تشخیص داد: تخم چشم به صورت نقطه ریز وسیاهی در آمده و سفیدی چشم بیش از هر زمان دیگری مشهود می گردد. چنین تغییر حالتی با جفت  مصنوعی نیز مشاهده می شود. علاوه بر حالت چشم  برجستگی پرهای پیشانی نیز از جمله علائمی است که ضمن جفت گیری و عشق بازی در مرغ نر ملاحظه می گردد.

جفت گیری و تخم گذاری

بازیهای عاشقانه ممکن است یه جفت گیری منتهی نگردد.جانوری که به طور انفرادی نگهداری شود ،از مجاور بودن با همنوعان خود محروم است.در صورتی که مرغها جفت باشند ،این بازیها در تمام طول روز ادامه داشته ونوع نر سعی به آماده کردن ماده خواهد کرد. بالاخره مرغ ماده آمادگی لازم را پیدا کرده و درمقابل تحریکهای نر تسلیم می گردد.

در این زمان مرغ ماده با دو پا محکم روی شاخه ای نشسته ،خود را خم کرده و دمش را بالا می برد . مرغ ماده در این موقعیت دیدنی آمادگی خود را با نگاه به نر اطلاع می دهد. مرغ نر نیز که به اوج هیجان خود رسیده ، پایش را روی پشت ماده گذارده و سوارش می شود. پس از آنکه نر جای خود را در پشت ماده ثابت نمود و اورا کاملاً در اختیار گرفت، سعی به مماس کردن عضو تناسلی خود با ماده می نماید.به فاصله کمی پس از آن درکنار مرغ ماده قرار میگیرد. در برخی از موارد گفته شده که نر وماده منقار خود را ضمن جفت گیری درهم کرده و یا نوع نر با تکان دادن متناوب خود عضوتناسلی خود را به ماده می مالد.در جائی دیگر آمده که ماده ضمن جفت گیری بالهایش آویزان می شود . پس از خاتمه جفت گیری، جفت پرهای خود را تکان داده و محل خود را ترک می کنند. در صورتیکه قفسی حاوی جعبه تخم باشد،مرغ ماده بدان پناه خواهد برد. مرغ نر ماده را ازسوراخ آن تغذیه خواهد نمود. در صورتیکه مرغ ماده آمادگی داشته باشد. چندین بار در روز مخصوصاً نزدیک تخم گذاری ، جفت گیری انجام می شود.با وجودیکه  مرغ نر دراین زمان همواره آماده عشق بازیست ،هربار آماده رفتن روی ماده نخواهد بود. عدم امادگی مرغ ماده با تکان دادن پرها ابراز می شود. قبل از آنکه مرغ ماده جوان اولین تخم خود را بگذارد، احتمالاً شما قدری هیجان زده خواهید بود.(زیرا بعضی از مرغ های ماده یک تا دو روز قبل از آن مریض بنظر می رسند)اغلب لاغر شده و لرزان در گوشه ای قرار می گیرند.

مدفوعشان آبکب شده مقدارش زیاد می شود.در صورتیکه مرغ ماده را دقیقاً مورد ملاحظه قرار دهید، خوهید دید که پوست بینی اش روشن تر و صاف تر از قبل است.علاوه بر آن چند روز قبل از تخم گذاری بیشتر به بازی و خورد کردن سنگ آهک می پردازد.پس از چندی اولین تخم را در کف قفس مشاهده خواهید کرد.بدون جعبه تخم ،مرغ عشق ماده توجهی به تخم نکرده و برخی اوقات حتی آنرا شکسته و با پوستش خواهد خورد.

پس ازتخم گذاری ، مرغ ماده با تمام قوا از شاخه ای بالا رفته و به سختی خود را درتعادل نگه می دارد.او خسته ولاغر به نظر رسیده و مرتب دهان دره می کند.مرغ نر دراین لحظه برخورد خشنی با ماده که نیرویش به اندازه نگاه داشتن خود روی شاخه است ،دارد.این رفتار دور از انتظار مرغ نر را می توان تنها در وجود محیط غیر طبیعی توجیه کرد.در محیط طبیعی تخم داخل لانه گذارده شده و نر نزدیک ماده نمی باشد. علاوه بر آن ماده نیازی به بالا رفتن از یک شاخه و صرف انرژی برای به وجود آوردن تعادل نیست.درلانه روی سینه نشسته و به آسانی خستگی در میکند.

با شروع پریود تخم گذاری، مرغ ماده 4 تا6 و به ندرت 7تا8 تخم می گذارد(حتی اگر جعبه مخصوص وجود نداشته باشد).برخی از ماده ها برای تخمها مخفیگاهی جستجو می کنند.آنان  به جعبه ای پناه برده ، تخمهای خود را در گوشه ای از قفسه ،پشت کتابها ویا در کف قفس می گذارند. بدون وجود جعبه مخصوص ،ماده به ندرت اقدام به نشستن روی تخمهای خود می کند.

جعبه  تخم و نوزادان

در صورتی که علاقه به تکثیر مرغ عشق دارید، بایستی جعبه مخصوص را دراختیارپرنده قرار دهید. در فورشگاه های مخصوص می توان با بهای کمی جعبه ای به اندازه15 ×15×25  سانتی متر را خریداری نمود. در یک دیوارهجعبه سوراخ ورودی و در زیر آن میلة نشیمن کوچکی قرار دارد. در طرف دیگر جعبه ودر کف آن فرورفتگی برای محل تخم گذاری وجود دارد. درجعبه به منظور کنترل احتمالی تخم ها و نوزادان قابل باز و بسته کردن می باشد.

قبل از خرید جعبه به نکته زیر توجه کنید: در صورتی که جفت جوان وسالم بودن وپس از عشق بازی پی درپی جفت گیری کنند ، به زودی شاهد دیدن 5تا6 مرغ عشق جوان خواهید بود. در این حال به اندازه والدین برای نوزادان نیز مسئول خواهید بود. اگر مایل به نگهداری از نوزادان باشید ، مسئله کمبود جا ، بچه دار شدن مجددو مخارج آن را قبلاً مدنظر قرار دهید. اما اگر مایل به نگهداری مرغهای تکثیر شده نیستید، قبلاًپیش بینی های لازم را نموده واشخاصی را که احتمالاًبرای هدیه و یا فروش در نظر گرفته اید مشخص کنید. با اطمینان در مورد حل و فصل این مسئله جعبه مخصوص را در قفس و یا محلی در اطاق که قابل رؤیت و کنترل کردن است قرار دهید.

ابتدا مرغ ها از جعبة تخم ،مانند هر شی بیگانه پرهیز می کنند. اما رفته رفته پس از گذشت تنها چند ساعت مرغ ماده جعبه را پذیرفته و داخل آن می شود.احتمالاً به زودی روی قسمت تخم گذاری نشسته و با منقار به کندن آن می پردازد.حال مرغ نر نیاز به جلب توجه بیش از اندازه مرغ ماده نخواهد داشت.پس از جفت گیری های پی در پی تخم گذاری یک روز درمیان انجام می شود.مرغ ماده چهار هفته به طور پیوسته یعنی شب وروز روی تخمها می نشیند. دراین مدت مرغ نر در بیرون جعبه تخم در انتظار نشسته و گه گاه سرش را داخل جعبه نموده وماده را با دهان تغذیه می کند. اما در صورتی که مرغ ماده آرامش لازم داشته باشد و مرغ نر بیمورد سرش را داخل نماید ، با جیغ اعتراض خواهد کرد.

در این مرجله بایستی نگهدارنده نیز حتی الامکان به ندرت در جعبه را برداشته و مزاحم ماده نگردد.خصوصاًاز نزدیک کردن دست خود به مرغ ماده خودداری نماید. زیرا برای محافظت از تخم و نوزادان شدیداً شما را گاز خواهد گرفت. درمیان تخمها احتمالاً برخی نطفه ندارند. شما بایستی در غیبت مرغ ماده تخمها را آزمایش نمائید. تخمهای فاقد نطفه پس از گذشت حدود ده روز از اول تخم گذاری قابل تشخیص خواهند بود. با گرفتن تخمها در مقابل نور میتوان تخمهای بی نطفه را از نطفه دار تمیز داد.تخمهای خراب شفاف بوده ولی تخمهای نطفه دار تیره تر جلوه نموده و آبی رنگ به نظر می رسند.در صورتی که تعداد تخمها کم باشد ،تخمها فاسد را نیز درکنار سالم رها سازید. بدین ترتیب نوزادان تکیه گاهی در مقابل وزن بدن مادر خواهند داشت.در هفته های اول جوجه ها خصوصاً  به خوراک متنوعی نیازمندند. اطاق نوزادان بایستی دمای ثابتی داشته و دارای هوای تازه و قدری مرسوب باشد (روی شوفاژ یا بخاری ظرفی محتوی آب قرار داده و یا از آبپاش مخصوص گلدان استفائه کنید). در چهار هفته اول مرغ نر وظایف کمی دارد. البته او مرغ ماده را تغذیه می نماید،امااکثراً مرغ ماده خود مبادرت به خوردن دانه می کند.در این مرحله که مرغ ماده به ندرت از جعبه تخم خارج می شود، مرغ نر اغلب تنها بوده و به توجه بیشتری از طرف نگهدارنده خود نیازمند است . بنابراین بیشتر وقت خود را صرف او نموده و سعی کنید در اطراف قفس تغییراتی به وجود نیاورید. مرغ ماده نیز نسبت به تغییرات محیط خود در دوران بچه داری خیلی حساس است.

تولد و پرورش نوزادان

قبل از تولد نوزادان بایستی والدین را با خوراک مقوی و متنوع تغذیه نمائید. با عادت کردن والدین به خوراک جدید ، بچه ها نیز از آن بی بهره نخواهند بود. پس از 21 روز صدای سوت نوزادان از داخل جعبه به گوش خواهد رسید.در برخی از کشورهای خارجی در جریان گذاردن پلیس وظیفه بوده و جنبة قانونی دارد. در صورتی که تا به حال همه چیز عادی اتفاق افتاده باشد،می توانید پرورش نوزادان را نیز کاملاً به عهده والدین بسپارید.با وجود کنجکاوی و علاقه زیاد کمتر مزاحم مرغ ماده شده و از باز وبسته کردن درجعبه حتی الامکان خودداری نمائید. یکبار در روز ، زمانی که مرغ ماده جعبه را ترک کرده ، بچه ها را بازدید کنید. نوزادان لخت و بیحال در کف جعبه قرار داشته و سربزرگشان آویزان خواهد بود. در صورتی که تعداد نوزادان زیاد باشد،انکه آخر تولد یافته احتمالاً زیر فشار قرار خواهد گرفت . اگر جوجة مرده ای در جعبه ملاحظه نمودید، فوراً آن را دور سازید.

از روز دهم اولین پرها شروع به رؤییدن خواهند کرد. پس از سیزده روز شاه پرها قابل رؤیت  اند.پرهای نوزادان 18 روزه به قدریست که قادر خواهید بود با احتیاط آنها را از جعبه برداشته و نوازش کنید.اما تا زمانی که مرغ ماده نوزادان دیگر را زیر بالهای خود دارد ، از گذاشتن نوزاد مربوط سرجایش خودداری نمائید.قرار دادن جوجه از طریق سوراخ جعبه کار درستی نیست.مرغ مادر هیجان زده هر موجود خارجی را به عنوان دشمن تلقی کرده و ممکن است جوجه را بکشد.از روز 26 به بعد پرهای نوزادان کامل می گردد. به فاصله کوتاهی پس ازآن شروع به ترک لانه خواهند کرد. قبل از آن بایستی پیش بینی های لازم را کرده و محل مناسبی را برای آنها تهیه نمود. آنها به مکان کافی نیازمند ند.تمام طول روز را به تقویت بالهای خود پرداخته و محکم شاخه یا میله نشیمن گاه را گرفته و بالهای خود را تکان می دهند. اولین پروازها در اثر محیط غیر طبیعی با خطراتی همراه است. اغلب مرعهای جوان پروازگر خوبی بوده ولی قادر به ترمز کردن به موقع نمی باشند. به طرف دیواری پرواز نموده وپس اط اصابت به آن به زمین سقوط خواهند کرد. خوشبختانه سرعت پرواز آنان هنوز به حدی نیست که در اثر اصابت شدیداً مجروح شوند.پاسیو مخصوص پرنده محیط خوبی برای پشت سر گذاشتن این مرحله است ، زیرا پرواز و قلاب کردن تور برای پرندگان آسان تر می باشد.برای روزهای اول پرواز کابلهائی به قطر کافی در اطاق می بندند تاپرنده محلی برای نشستن داشته باشد. استفاده از شاخه و میله ها مخصوص اضافی نیز سودمند است . اطاق پرنده ای که سطحش اط ماسه پوشیده شده باشد ایده آل خواهد بود. دراین محل پرندگان جوان پهلوی هم زندگی کرده و خوراک خود را می جویند. آنها قادر بع پروازهای کوتاه بوده ومهارت خویش را آزمایش خواهند کرد.

 

قسمت مخصوص : شناخت مرغ عشق

جانور وحشی کوچک استرالیائی

اشخاصی که در منزل مرغ عشق نگهداری می کنند، اغلب از خود می پرسند : به چه دلیل برخی از خصوصیات و اعمال پرنده با زندگی در استرالیا متفاوت است.

زندگی جانور در دشت ها و مناطق علف خشک

ابتدا تمام مرغ عشق ها و طوطی های استرالیائی در جنگل زندگی می کرده اند. رفته رفته قسمت های بزرگی از قاره استرالیا شروع به خشک شدن نمودند. مرغ عشق ها و طوطی ها می بایستی خود را به شرایط جدیدی تطبیق می دادند.مرغ عشق ها در این امر بسیار موفق بودند، پرنده ساکن جنگل (هنوز هم در جنگلهای شمال این قاره وجود دارند) خود را به زندگی در مناط خشک و نیمه صحرا عادت داد. امروزه بچریگاه( بومیان آن را به این نام می شناسند)در تمام قاره استرالیا پخش است . این پرنده دشت ها را به مناطق جنگلی و ساحلی ترجیح می دهد. به منشعبات رودخانه ها و جویبار هائی که به طور پریودیک آب دارند، علاقمند است. در این منناطق درخت های تنومند اوکالیپتوس محل طندگی آنها را تشکیل می دهد. پرنده شرایط سخت محیط زیست خود را تحمل می نماید: دمای مناطق خشک به طور متوسط 30 تا35 درجه سانتیگراد بوده و حتی برخی مواقع در سایه دمای 45 درجه حاکم است.به هنگام شب احتمال تنزل دما تا چند درجه زیر صفر وجود دارد. بارندگی به ندرت مشاهده می شود. در جنوب استرالیا به هنگام زمستان بارندگی بیشتر است ، اما در شمال تابستان هم بارندگی می شود. بدین ترتیب فصل بارندگی غیر قابل پیش بینی است. در تابستان وبه هنگام پریود خشک گیاهان کوچک و ظریف خشک شده و تنها درختان تنومند نظیر اوکالیپتوس قادر به تأمین آب مورد نیاز خود هستند.لذا پرنده به آنها پناه برده و در سایه شان روزهای گرم را سپری می سازددر این فصل خوراک آنها را دانه های خشک و کم پروتئین وکم آب تشکیل می دهد. با توجه به شرایط زیست دشوار ، پرندگان به صورت گروههای 10 تا 50 تائی زندگی می کنند. در طول روز خصوصاً در ساعتهای گرم اغلب ساکت روی شاخه درختان به استراحت می پردازند. با رنگ سبز خود روی درخت استتار کرده و خود را از گزند دشمنان محفوظ نگه می دارند. پرهای زرد آنها در زردی گیاهان به چشم نمی خورد. چنین به نظر می رسد که برخی از درختان دارای گلهای زردی شده اند. دلیل این عدم تحرک جبران و تعدیل کمبود رطوبت می باشد. دراثر تحرک نیاز به اکسیژن درموجودات افزایش یافته ، عملکرد شش ها زیادتر گردیده و نتیجتاً رطوبت بیشتری از بدن دفع می شود. بنابراین مرغ عشق به دلیل کمبود رطوبت در مصرف آب بدن خویش صرفه جوئی می نماید. آزمایشات انجام شده گویای آنست که مرغ عشق به هنگام فصل گرما و دمای متوسط 30 درجه سانتیگراد و رطوبت هوای 30% دون آنکه کوچکترین ذره ای آب بنوشد ، قادر به زندگی می باشد.

در ساعتهائی از صبح و بعد ظهر که هوا خنک تر است مرغ عشق ها به صورت گروهی به جستجو خوراک می پردازند.برای این منظور به نقاط دوردست پرواز می کنند. با گرم شدن هوا مجدداً به سایه درخنان پناه برده و استراحت می نمایند. صبح ها و عصر ها به طور منظم به نزدیک ترین جویبار و یا محل تجمع آب می روند. درفصل گرما و خشکی مرغ عشق ها گروههائی هزارتائی و بیشتر تشکیل داده و برای جستجوی خوراک به سفرهای طولانی می روند. در دهه اخیر توسط مخزنهای مخصوص ، آب مورد نیاز مرغ عشق های وحشی استرالیائی را تأمین می نمایند. مزرعه داران استرالیائی گوههای هزار تا میلیونی پرنده را دراطراف این مخازن مشاهده نموده اند. در فصل گرما و کمبود آب شدت هجوم مرغان به این منابع به حدی است که هزاران عدد از آنها در اثر فشار و اصابت به جداره مخزن تلف می گردند. از یک دریاچه مصنوعی حدود 30000 لاشه مرغ عشق بیرون آورده شده است.مزرعه داری 5 تن لاشه پرنده را از محل نوشیدن گاوهایش خارج ساخته است. با وجود این تلفات زیاد تکثیر پرنده در فصل باران به قدری است که به سرعت جبران آن را می نماید.

تخم گذاری در فصل باران

توانائی تطبیق به محیط عامل اصلی جبران تلفات میلیونی این پرنده می باشد. در حالیکه فصل تخم گذاری و بچه دار شدن اغلب پرندگان به طول روزو موقعیت خورشید وابسته است، مرغ عشق زمان مخصوصی را برای این کار نمی شناسد. تمام پدیده های داخلی که شرط اصلی تمایل به تخم گذاری و بچه دار شدن مرغ عشق می باشد، با شروع بارندگی آغاز می گردند. در مهاجرت ها با رسیدن پرنده به مناطقی که بارندگی در شرف انجام است نیز تمایل به بچه دار شدن در آنجا به وجود می آید.مرغ ماده به جستجوی لانه ای پرداخته و آماده جفت گیری می شود. مرغ بالغ می تواند ماهها به دانه های خشک و رطوبت کم اکتفا نماید ، اما برای پرورش نوزادانش به آب وخوراک تازه نیازمند می باشد. پس از بارندگی گیاهان شروع به رشد ونمو نموده و تشکیل دانه می دهند . دراین زمان مرغ های ماده مبادرت به تخم گذاری و بچه دار شدن می کنند.با تولد اولین بچه ها، والدین خوراک کافی برای تغذیه آنها را خواهند داشت و تازمانی که رطوبت کافی و رشد گیاهان سبز ادامه داشته باشد ، والدین در این محیط مانده وپس از اولین سری تخم گذاری فوراً مبادرت به تخم گذاری سری دوم و یا حتی سوم می نمایند. در صورتی که گرما و خشکی والدین را مجبور به از سرگیری زندگی معمولی نماید، مرغهای جوان(نوزادان) نیز قادر به ترک منطقه و پیوستن یه گروه خواهند بود. مرغ ماده نیاز به صرف وقت برای ساختن لانه ندارد.زیرا از سوراخهای موجود در تنه درخت اوکالیپتوس برای این امر استفاده می کند. اغلب برای کف لانه پوسته موجود درساقه درخت کافی است. از آنجا که مرغ ماده دهانه لانه را می کند، ذرات موجود کفپوش اضافی را کفاف می دهد. حتی اگر در ناحیه تخم گذاری ،درختان زیادی موجود باشند،جفت های یک گروه تمامی روی یک درخت تخم گذاری می نمایند. مطمئناً تخم گذاری دسته جمعی نیز پدیده تطبیق با محیط است ، زیرا فرصت بایستی از طرف تمام جفت ها کاملاً مورد استفاده قرار گیرد. آن دسته از مرغانی که آمادگی جفت گیری و تخم گذاری را ندارند ، با دیدن سایرین بدین امر ترغیب می شوند.

 به فاصله دو روز مرغهای ماده 5 تا 8 تخم گذارده و به تنهائی روی آنها می خوابند. مرغان نر هریک در نزدیک لانه خود باقی مانده و نقش نگهبان را ایفاء می نمایند. آنها جفت خود را از راه دهانة لانه تغذیه می کنند. مرغان نر تنها زمانی مجاز به داخل شدن لانه خواهند بود که نوزادان بزرگ شده وتوسط آنها نیز تغذیه شوند.اما هر ماده ای نیز چنین اجازه ای را مرغ نر نداده و وی بایستی برای تغذیه بچه هایش تا زمانی که آنها بتوانند از لانه خارج بشوند و قادر به پرواز باشند ، صبر نمایند. قدرت هضم غذا در مرغ عشق ها سریع بوده و به فواصل کوتاه فضله می گذارند. سمت سفید رنگ و غیر مایع فضله توسط حلقه تیره رنگ خمیر مانندی محیط می شود. از آنجا که مرغ ماده درلانه فضله نمی گذارد، بایستی هر چند وقت یکبار لانه را ترک گوید.تعداد دفعات ترک لانه بایستی حتی الامکان کم باشد تا نظر دشمن متوجه نوزادان نشود. لذا با توجه به آنکه فواصل زمانی 15 تا 20 دقیقه ای برای نوزادان مضر است (مضافاً آنکه تخم ها سرد می شوند) ، قبل از اولین تخم گذاری مرغ ماده فواصل فضله گذاری خود را افزایش داده و هر دو تا سه ساعت یک بار مبادرت به انجام آن می نماید.  بدین ترتیب به دفعات کمتری لانه را ترک کرده ولی مقدار بیشتری فضله می گذارد. علاوه بر آن مرغ ماده پس از گذاردن آخرین تخم  شروع به پرریزان می نماید. (مرغ نر اروپائی نیز دراین زمان چنین حالتی دارد)برخی عقیده بر آنست که مرغ ماده برای به وجود آوردن مکان گرمتری برای نوزادان این عمل را انجام می دهد. پرریزان مرغ عشق ممکن است بر دو علت باشد : اول آنکه پرهای والدین واقعاً موجب گرم تر شدن بچه ها می شوند. ثانیاً والدین از این زمان که خوراک کافی در دسترس داشته و فعالیت پرواز کمی دارند ، برای ترمیم و یا نوسازی پرهایش استفاده می کنند.

ظرف سه ماه بالغ

پس از گذشت 18 روز نوزادان در فاصله دو روز به ترتیب تخم گذاری متولد می شوند. مرغ ماده با خوراک نرم معده اش آنها را تغذیه می نماید. پس از چند روز بچه های بزرگتر از خوراک کاملاً هضم نشده لوله مری و بچه های کوچک تر هنوز از طریق معده تغذیه می شوند.به منظور تفکیک تغذیه جوجه ها ، ابتدا بچه های بزرگتر از طریق لوله مری و پس از آن کوچکتر ها توسط معده تغذیه می گردند. با تولد نوزادان مرغ ماده کمتر از قبل لانه را ترک می گوید. تنها کوتاه مدت به منظور دفع فضله، خوردن و تمیز کردن خویش از لانه خارج می شود.

مرغ ماده اکثر خوراک مورد نیاز خویش را از طریق نر نأمین می نماید . این خوراک شامل دانه های هضم شده نیز می شود. بدین ترتیب همواره خوراک هضم شده آماده برای نوزادان خواهد بود. در صورتی که ماده به تنهائی مجبور به آماده سازی خوراک در معده می شد، مدت زیادی به طول  می انجامید. والدین از جنبه نظر مدت زمان در تنگنا قرار دارند ، زیرا مناسب بودن محیط از نظر تأمین خوراک نامعلوم می باشد.همه چیز بایستی چنان باشد که نوزادان رشد سریعی داشته و هرچه زودتر قادر به پرواز شوند.

دو تا سه هفته تمام مرغ ماده نوزادان را زیر بال خود می گیرد. پس از آن پرهای سفید خاکستری آنها از پرهای در آمده اولیه جدا می گردد.پرورش نوزادان چنان برنامه ریزی شده ودر زمان بندی معینی انجام می گردد که حتی نیاز به خارج کردن مدفوع آنها از لانه نمی باشد.پنین به نظر می رسد که این مدفوع مضر نیست . دربرخی مقالات ،گزارشهائی در مورد جانوران ریزی که درلانه از مدفوع نوزادان تغذیه می کنند ، وجود دارد. بسته به فاصله از تخم در آمدن، نوزادان پس ازحدود چهار هفته لانه را ترک می نمایند. انها قادر به پرواز و داشتن زندگی مستقل هستند. اما پدر یک تا دو هفته از آنها مراقبت نموده و گه گاه تغذیه شان می کند. در این زمان و اغلب قبل از پرواز آخرین نوزاد ، مرغ ماده مقدمات تخم گذاری بعدی را در صورتیکه محیط زیست هنوز شرایط مطلوبی داشته باشد ، فراهم خواهد ساخت.در سه ماه اول مرغ عشق هنوز پرهای اولیه را دارست. تفاوت مرغ جوان با مرغهای بالغ چندان زیاد نمی باشد. پرها فرمهای خاص خود را دارا شده ، تنها رنگشان مات تر از انواع بالغ است.زردی صورت به طور ضعیفی مشهود گردده ، شکل موجی در پس و روی سر تا پیشانی و روی بینی به چشم می خورد. پوست بینی روشن شده و به سختی می توان جنسیت را تشخیص داد.بیش از هر چیز چشمان بزرگ  و سیاه مرغان جوان جلب نظر می نماید. چشم آنها را تنها سیاهی تشکیل می دهد. سفیدی چشم که در مرغان بالغ نیز به ندرت قابل رؤیت است (مثلاًبه هنگام عشق بازی)، درمرغ عشق بالغ تکامل یافته و موجب کوچکتر شدن سیاهی می گردد. پس از سه ماه پرریزان مرحله مرغ جوان کاملاً شبیه مرغان بالغ شده وقادر به جفت گیری است . در صورتی که گروه محیط مناسبی برای تخم گذاری پیدا نماید، مرغان جوان نیز قادر به تولید مثل خواهند بود. لازم به تذکر است که درمرغ عشق های پرورشی نیز پرریزان جوان برای مرغانی که در بهار متولد شده اند سه ماه بعد وبرای مرغانی که در پائیز متولد شده اند در اولین بهار زندگی مشاهده می شود.

پرواز و مانورهای نشستن

مرغ عشق اصولاً پروازکننده های ماهری هستند. سریعاً محیط خود را شناسائی کرده و از طول وعرض آن برای پروازهای خویش استفاده می کنند. پرندگان تمایل به نشستن در محلهای مختلف دارند. محل خاص خود را جزوتملک خود به حساب آورده و سایرین نیز آن را به رسمیت می شناسند. از صدای بالها می توان تشخیص داد که آیا پرنده برای تنوع از نقطه ای به نقطه دیگر پرواز می کند یا برای ترساندن و یا ترغیب همنوعش به پرواز مبادرت به این کار می نماید.تعویض جا بدون تولید صوت انجام می شود، هرگاه منظور از پرواز تحت تأثیر قرار دادن همنوعان باشد (مرغ نر مبادرت به این نوع پرواز می نماید). مسیری نسبتاً طولانی را طی کرده و درمحل اولیه به زمین می آیند. در صورتی که مرغی مایل به پرواز با جفت خود باشد ، صدای واضحی از خود در آورده و از روی یار خود یا از نزدیکش پرواز می کند. این دعوت تنها زمانی با عدم موفقیت روبرو خواهد شد ،که جفت مریض بوده و یا مایل به ترک لانه نباشد. برخی اوقات نیز بی دلیل یکی از مرغ ها با وحشت محل خود را ترک می گوید. در این حالت جفتش نیز ازاو تبعیت می کند . نحوه انجام این پرواز از مانورهای دیگر به وضوح قابل تشخیص می باشد. پرواز وحشت معمولاً با صدای اعلام خطر بلندی از جانب مرغ مربوطه همراه است . اغلب پرنده در این حین فرصت کافی جهت پیدا نمودن محلی مناسب برای فرود آمدن ندارد. لذا از روی ترش در محلی نامناسب که در حالت عادی هیچگاه از آن استفاده نمی نماید ، فرود می آید. ظاهراً مرغ عشق بدون داشتن دلیل خاصی هر چند وقت یکبار مبادرت به این عمل می نماید.

علامات صوتی پرنده

جیغ وحشت را می توان در حالت احساس خطر از جانب پرنده مشاهده کرد. قبل از به خواب رفتن نیز صدای آرام و دلنشینی از طرف پرنده به گوش می رسد. در حالت استراحت نیز آوازی ملایم ملاحظه می شود. ضمن اغذیه و عشق بازی صدای دیگری را می شنویم. جیغ های بلند مرغ عشق مفهوم خاصی نداشته و تنها به عنوان صرف انرژی اضافی است. همچنین در مورد عصبانیت و یا تهدید همنوعان نیز چنین حد سیاتی وجود دارد. در حالت تحریک و یا خوشحالی صدای مرغ ریتم خاصی داراست.

شنیدن ، دیدن ، بوئیدن، کنجکاوی وترس

شنوائی مرغ عشق به خوبی انسان است. در مقابل اصوات آشنا کمترین عکس العمل بدی را از خود نشان نمی دهد.اما نسبت به صوتهای شدید و ناگهانی بسته به شدت آنها با جیغ اعلام خطر و نیز پرواز ترس عکس العمل نشان می دهد. در این حل بدن پرنده کاملاً کشیده می شود. توانائی دید مرغ عشق نیز به خوبی انسان است.حتی کوچکترین چیزها از نظرش دور نمی ماند.سرش را کشیده و ه شيء مزبور خیره می شود. یا اینکه بااحتیاط عقب رفته و یا از کنار خودرا به آن شیء نزدیک می شازد. مرغ عشق پرنده کنجکاو است. عمل تجسس همراه با ترس و کنجکاوی خواهد بود.مرغ عشق نسبت به نور شدید حساسیت دارد. هرگاه ضمن طلوع یا غروب آفتاب دفعتاً چراغها را روشن نمائیم، بسیاری از پرنده ها خواهند ترسید.یا گرفتن دستمالی جلو چراغ و کنار بردن رفته رفته آن ، میتوان از ایجاد وحشت در پرنده در نور جلوگیری نمود. به هر صورت پرنده در نور مستقیم لامپ سرحال نبوده و قفس بایستی در فاصله کافی از منبع نور قرار گیرد. قدرت بویائی مرغ عشق نیز بسیار خوب است .نتیجه تجسسات خانم راگوتسی بر آنست که توانائی بویائی مرغ عشق به خوبی انسان می باشد.

عامل محرک جفت گیری

جزئیات عملکرد مرغ عشق ضمن جفت گیری و عشق بازی را مورد بررسی قرار دادیم. مرغ نری که به تنهائی نگهداری شود ، شیئی را به عنوان ماده انتخاب کرده و اعمال جفت گیری را با آن انجام می دهد.این شیء می تواند قطعه ای پلاستیک ،توپی کوچک ،زنگوله ،ساعت دستی و یا بینی انسان باشد. اغلب برخی از مرغان نر در مقابل شاخه ای و یا حتی در فضای باز رفتار جفت گیری را از خودنمایان میسازند.گه گاه نیز آئینه قفس و یا بینی انسان نگهدارنده را تغذیه می نمایند. کسانیکه چنین رفتاری مطلوبشان نیست ،بایستی مرغ ماده ای برای نرتدارک ببینند. در صورتی که پرنده به شیئی که نقش جفتش را دارد خوگیرد به سختی و با مشکلاتی به جفت واقعی عادت خواهد کرد.

سنت ها

مرغ عشق دارای رفتاری معین و معلوم در زمانهای مختلف بوده ولذا می تواند به قواعد معینی خوگیرد.لازمه خو گرفتن جانور به قواعدی معین آنست که این اعمال در زمانهای مشخصی تکرار گردند.مثلاٌ جا کردن پرنده در شب و خواباندنش بایستی با کلمات معینی همراه بوده و تاخاموش کردن چراغ ادامه یابد.ضمن استحمام نیز قواعد و علائم مشخصی وجود دارد.برخی اوقات سنت ها کاملاًحفظ نشده و در طول زمان قابل تغییر هستند.تنها در طول زمان می توان آنها را تغییر داده و توسط چیزهای تازه جایگزین نمود.

آیا مرغ عشق ها قوه فهم دارند؟

به نظر می رسد مرغ عشق ها از قدرت فهم کافی برخوردارند.با توجه به وزن بدنشان که تنها 50 گرم است ،بر آن عقیده ایم که حتی از حد خود نیز قدرت فهم بیشتری دارند.در اینجا نظر محقق زیست شناس اتوکانیگ (otto Koenig) را که در مورد توانائی شمارش جانوران گزارش داده نقل می نماییم. در نتیجه پاشیدن دانه و جستجویش توسط پرنده قادر به تشخیص و شمارش تا عدد 6 می باشد. کبوتر توانائی تشخیص تا عدد 5 و کلاغ و طوطی سبز تا عدد 7 را دارا هستند.تکلم مرغ عشق در اثر علاقه و استعداد گیرندگی اش به وجود آمده و ربطی به قوه فهم و تفکر جانور ندارد.مطمئناً کلمات یا جملات با موقعیت های مختلف در رابطه آورده شده و به طور صحیح استخراج می شوند. به طور مثال مرغ عشق که می شناسم که  تنها زمانی جمله "معذرت می خواهم ، می بایستی بینی ام را تمیز نمایم" را بر زبان می آورد که نگهدارنده اش دستمالی را نزدیک بینی خود می برد.ضمن گوش کردن به نوار مخصوص خود که به آن خیلی انس پیدا می کند ، در فواصل قطع صوت آخرین کلمات نوار را تکرار می کند.تشخیص برخی اشیاء با قوه دیدی که مرغ عشق دارد ،چیز تعجب آوری نیست. پرنده بین چیزهائی که ظاهراً مشابه اند، قدرت تفکیک داشته و به طور قطع شیء مورد نظر خود را تشخیص می دهد.نظم و ترتیب قرار گرفتن خوراک و اشیاء در جای مخصوص خود برای مرغ عشق اهمیت خاصی دارد.هر چیز بایستی در جای خود باشد ، چون در غیر این صورت درکوتاه مدت پرنده گیج شده و آنها را پیدا نخواهد کرد.

ترس و احساس نا امنی

مرغان اهلی تنها در اثر وحشت زیاد از انسانی که بدو خوگرفته اند ، فرار می نمایند.در اثر ترس کم تنهاکمی ناراحت شده و خودرا با چیزی مشغول می کنند. آقای هنز یوآخیم میشائلیس بدین نتیجه رسیده است که پرنده درحال کنجکاوی و عدم اطمینان مبادرت به تمیز نمودن پرهای خویش می کند. گرمی و تجرک و شخصیت مرغ عشق ها متفاوت است.برای درک دقیق حالتهای یک مرغ عشق بایستی علاوه بر رفتار عمومی آنها به رفتار انفرادی اش توجه خاصی مبذول شود.این امر تنها در اثر تماس زیاد وسروکله زدن با جانور میسر خواهد شد.

بیان واظهارات توسط تغییر فرم بدن و ایجاد صدا

به خوبی میتوان تشخیص داد که آیا مرغ عشق ترسیده یا سرحال است و یا اینکه نسبت به چیزی کنجکاو بوده و یا با تردید به آن می نگرد. جانور با وجود جثه کوچک خود از امکانات زیادی برای بیان حالتش استفاده می کند. با تغییر فرم ماهرانه بدن و تغییر صوت، خود را به همنوعان و انسان تفهیم می نماید.

چه مفهومی دارد درصورتیکه .......

مرغ عشق بدنش را بخاراند:در صورتیکه پرنده مایل به خاراندن سرش باشد ، پا رااز لای بالش رد کرده و سپس به سرش می رساند.

کشیدن پا به سمت عقب: مرغ عشق گه گاه پاهایش را به سمت عقب کشیده وبدین ترتیب خستگی در می کند.در این حال انگشت


لینک ثابت

موضوع مطلب : شاه طوطی - مرغ عشق


.:[ نظرات ]:.